
Është krijesa më e çuditshme e natyrës.
Flijon ëndrrat e tij për buzëqeshjen e prindërve.
Prish paratë t’i bëjë dhurata gruas që do, vetëm
për ta parë të buzëqeshë.
Flijon rininë për të shoqen dhe fëmijët duke punuar
deri vonë pa u ankuar.
Ndërton të ardhmen e të dashurve të tij duke marrë hua
nga bankat dhe i paguan sa të jetë gjallë.
Përpiqet sa mundet, duron ulurimat e së shoqes, të fëmijëve,
të shefit, të nënës dhe gjithë të tjerëve, dhe shpesh
i shkon jeta për lumturinë e të tjerëve.
-po doli, thonë i le pasdore
-po ndënji në shtëpi, i thonë përtac
-po qortoi fëmijët, është përbindësh
-nuk i qorton, është i papërgjegjshëm
-nuk lejon që e shoqja të punojë, s’ka besim tek ajo,
-lejon gruan të punojë, ha paratë e së shoqes
-dëgjon nënën, është “djalë mamaje”
-dëgjon të shoqen, e komandon gruaja
-nëse tundohet, është burrë i keq
Kini nderim për ne burrat…
S’keni për ta mësuar kurrë ç’kemi sakrifikuar për ju.
Dhe sërish do ta bëjmë, edhe njëmijë herë të tjera.
© shqipëroi Maksim Rakipaj